Андешаи баду маънии хом

Бахзе афроди алоҳида ва созмону гурӯҳҳои манфиатҷӯ беасос баёнияву гузориш омода карда, ҳангома сохтанӣ мешаванд. Ҳамаи ин танҳо ба хотири худро сафед кардан ва ҳақиқатро пинҳон доштан аст. Ин бор сомонаи пурғарази Салимпур Мирзо бо номи «Ахбор.ком» ба давлату миллати тоҷик  ва шахсиятҳои сиёсиву фарҳангӣ часпидааст.

Ҳеҷ овозе нест

Шарораро хомӯш насозӣ, ҷаҳонро бисӯзад

Имрӯзҳо ифротгароӣ ва терроризм яке аз амалҳои нафратовариҷаҳон ҳисоб меёбанд. Бахусус, амалҳои нафратовари гурӯҳҳои тундрави исломӣ ба монанди ТЭТ “Давлати исломӣ”, ТТЭ “ҲНИ”, ҷараёни салафия, “Ансорулло”, “Ҳизб-ут-таҳрир” ва боз чандин гурӯҳҳое, ки аз номи дини мубини ислом сухан гуфта, ба корҳои зидди исломӣ даст мезананд, бояд ягон мусалмони асилро бетараф намонад. Мо – тоҷикон аз асрҳои 8 – то имрӯз мусалмони комил буда, дар пешрафти ислом саҳми босазое гузоштаем.

Ҳеҷ овозе нест

ТЕРРОРИЗМ, ЭКСТЕМИЗМ, РАДИКАЛИЗМ ЧӢ МЕХОҲАД ВА ОҚИБАТҲОИ ОН

Ҷаҳони  имрӯза ба бузургтарин дардҳову фоҷеаҳо, фасодҳои ахлоқию иҷтимоӣ мушкилоти гӯшношуниди сиёсӣ, аз қабили ифротгароӣ, радикализм, экстемизм, терроризм, тафриқаандозӣ, зулму ситезаҷӯӣ ва ғайра гирифтор шудааст, ки ин ҳама аз зиёдахоҳиҳои инсону дур шудан аз асли хеш ва маданияту маънавиёт сарчашма гирифта, садди роҳи саодат ва зиндагии шоистаи инсоният гардида истодааст.

Ҳеҷ овозе нест

Эй ҳамватан

Эй ҳамватан, эй ҳамватан,

Ҳушёр бош, хушёр бош!
Душман нишаста дар камин,

Бедор бош, бедор бош!

 

Ҳеҷ овозе нест

Гуфтугӯйи рӯ ба рӯ ё бечоранолии мӯ ба мӯи оқои Кабирӣ

        Сад ҳайфи вақти қиматбаҳо, ки дар тамошои гуфтугӯйи Кабирӣ сарф шуд.  Ин лофзаниву худболиро надида будем. На дар гуфтор чизе буд, ки бардошт намоӣ ва на дар рафтор, ки таҳлил намоӣ. Бечоранолиро бо танқид иштибоҳ гирифт. Чунон аз вазъи Тоҷикистон фосила гирифтааст, ки   фикр мекунӣ дар бораи кишварҳио Африқо  сухан мегӯяд.

Ҳеҷ овозе нест

ПАЁМИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ ВА МАСЪАЛАҲОИ РУШДИ ДАВЛАТ

Давлат падидаи ҷамъиятӣ аст. Он дар натиҷаи инкишофи муносибатҳои гурӯҳҳои иҷтимоӣ дар давраи муайяни таърихӣ арзи ҳастӣ кардааст. Аз нигоҳи онтологӣ, давлат дар марҳилаҳои пайдоиш ва ташаккули хеш зинаҳои ниҳоят мушкил ва пуртазоди таърихиро аз сар гузаронидааст.

Ҳеҷ овозе нест

Pages