ХОИНОН ДАР ШАБАКАҲОИ ИЧТИМОӢ

Дар раванди муосири рушди дастовардҳои илму техника, хусусан шабакаи умумиҷаҳонии интернет ҷараёни ҷаҳонишавиро вусъат бахшида, боиси бархурди тамаддунҳо гашта истодааст. Аз як ҷониб, рушди шабакаҳои иҷтимоии мазкур ба тарғиби ҳамдигарфаҳмӣ ва таҳаммулпазирӣ байни намояндагони ақида, арзишҳои гуногун, мусоидат карда, аз ҷониби дигар, дар дасти гурӯҳҳои нохалафи ифротӣ воситаи қавии гумроҳсозии аксарияти ҷавонон, тавассути ҷалби онҳо ба ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳои террористиву ифротӣ гардида истодааст.

Ҳеҷ овозе нест

ҲИФЗИ ВАТАН ВАЗИФАИ ҶОНИИ МО СОҲИБВАТАНОН АСТ!

Имрӯз ҷаҳони муосир ба мушкилоти зиёде рӯ ба рӯ аст, ки аз ҳама хатарноктаринаш терроризм мебошад. Хусусан шакли байналмилалии терроризм яъне терроризме, ки ба тамоми миллатҳо ва амнияти инсоният таҳдид мекунад. Аламовар он аст, ки барои амалӣ кардани ғаразҳояшон гуруҳҳои террористй аз неруи чавонони кишварҳо истифода мебаранд. Ҷавонон ҳам ба гуфтаҳои ашхоси алоҳида гуш дода, бидуни таҳлилу идрок аз пайи онҳо мераванд ва умре сарсон мегарданд. Бадтар аз ин ҳам ба ҷони худ ҷабр мекунанду ҳам аҳли оилаи худро дар ғаму андўҳ мешинонанд.

Ҳеҷ овозе нест

ТАЪСИРИ ТАҲДИДҲОИ НАВИ ҶАҲОНӢ БА АМНИЯТИ ҶОМЕА

Ҳаёти ҷомеаи башарӣ тадриҷан мураккаб гардида, мушкилоти зиёде онро фарогир мебошад. Воқеан мураккаб гардидани ҳаёт дар муносибатҳои ҷамъиятӣ таъсир расонида, танзими муносибатҳои ҷомеа хеле душвор хоҳад шуд. Омилҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ бо ҳам алоқаманд буда, ҳаёти ҷомеаро ин унсурҳо дар худ фаро мегиранд. Миёни ин чор унсури ҳаёти ҷомеа таъсири мутақобила вуҷуд дошта, яке дар рушду инкишоф ва ё фалаҷ гардидани дигаре мусоидат хоҳад намуд.

Ҳеҷ овозе нест

ВОКУНИШ: ҲАР ЯК БАДӢ АЗ ҒАРАЗ ВА ҒУРУРИ БАД ТАВЛИД МЕЁБАД

Чандест, ки дар сомонаҳои иҷтимоӣ ва саҳифаҳову барномаҳои алоҳида ҳамин тоифаи манфуру муғриз дигар баҳонаву андешае барои ҳангомаву дуруғ, кинаварзиву буҳтон ва авомфиребӣ наёфта, ҷашни байналмилалии наврузро дар моҳи рамазон ба риштаи мунозираву ҳангома кашидаистодаанд, ки “Чаро дар Тоҷикистон ҷашни наврузро дар моҳи Рамазон ҷашн гирифта, барномаҳои фарҳангӣ мекунанд”. Ҳамин мавзуро Иқболи Садриддин дар барномаи ба қавли худаш “Ислоҳ-нет” баррасӣ карданаш нишони аҳмақист. Бо якчанд гуфта барои хонандаи азиз пешниҳод мешавад. 1) Тоҷикистон давлати дунявӣ мебошад.

Ҳеҷ овозе нест

ЭКСТРЕМИЗМ (ИФРОТГАРОӢ) ВА ОҚИБАТҲОИ ОН

Гарчанде аз замони созишу Ваҳдати миллӣ (27 июн соли 1997) 26 сол сипарӣ шуда, тайи ин солҳо мардуми шарифи Тоҷикистон ҳаёти орому осоишта ба сар мебарад, вале ҳанӯз ҳам гурӯҳҳое, мавҷуданд, ки тамоюли каҷрафторӣ дошта, мехоҳанд, ки кишвари азизи моро дубора ба гирдоби фалокат кашида, онро ба вартаи ҳалокат баранд. Диққати қудратҳои бузурги ҷаҳониро, ки ҳар яке дорои манфиат ва ҳадафҳои геопалитикии худ ҳастанд, сарватҳои зеризаминӣ, қувваи кории арзон ва маҳсулоти хоми Осиёи Марказӣ бешак ҷалб намудааст.

Ҳеҷ овозе нест

ЭЙ ДУСАД ЛАЪНАТ БАР ИН ТАҚЛИД БОД.

Зиёд боиси таасуф аст,ки имрӯзҳо дар ҷомеа аксари занону ҷавондӯхтарони тоҷик дар интихоб ва пӯшидани либос гумроҳ шуда, фарҳанги либоспӯшии аҷдодиро фаромӯш кардаанд. Бархӯрди фарҳангу тамаддунҳо ва омезиши он манфиати гуруҳое аст, ки ба хотири аз байн бурдани фарҳанги як миллати бузург субботи ҷомеа ва эҷоди таҳдиду хатарҳост. Аммо бархе аз занону бонувони тоҷик ё ин ки қудрати фаҳмиши чунин нозукиҳоро надоранд ва ё ин ки пойбанди хурофот гаштаанд.Зеро нигоҳ доштани ифату покӣ ва мусулмон будан танҳо дар пушидани ҳиҷоб ва бо либоси сиёҳ печонидани сару гардан нест.

Ҳеҷ овозе нест

Pages